dde0c34d

Ik zat in groep 8

Tue, 05 Aug 2025 14:44:58 GMT

Ik zat in groep 8.

Moest m’n typediploma halen…
Want “dan kun je later altijd nog secretaresse worden.”
(En als je 11 bent, doe je gewoon wat moet, toch?)

Moest m’n typediploma halen…
Want “dan kun je later altijd nog secretaresse worden.”
(En als je 11 bent, doe je gewoon wat moet, toch?)

Elke week dat hele typemachinekreng mee naar de cursusruimte en weer terug.
Ik was het enige kind tussen de huisvrouwen en vond er niks aan.

Maar hé — ik gebruik het nog elke dag.

Soms vragen mensen:
“Hoe kun jij zó snel zonder te kijken typen?”
Dan is het antwoord simpel: Scheidegger typemachinecursus. ��

Dit boekje kreeg ik erbij.
Het was het allerlaatste jaar vóór Scheidegger ook de typemachine met pensioen stuurde
en overstapte op de computer.
(1994–1995, voor de nieuwsgierigen onder ons.)

Dat boekje verhuisde altijd mee.
Raakte soms kwijt, maar kwam altijd terug.
Want hoe irritant het ook was… het was mijn eerste stap richting schrijven.
Taal. Structuur. Tempo.

En als je dan bedenkt dat ik eigenlijk dyslectisch ben…
is het best bijzonder dat schrijven nu mijn grootste kracht is.

Niet ondanks, maar dankzij.
Ik leerde beter naar taal kijken.
Vooral: begrijpen wat ik anders doe. Waarom mijn hersenen anders werken.
En zo begon het; mijn fascinatie voor taal, daar achter die typemachine.

Want of het nou B1-taal is, klantcommunicatie of een blog die schuurt: ��ik heb leren toveren met woorden.

Van zwoegen met zere vingers op een typemachine,
tot blogs die raken, brieven die helder zijn, taal die iedereen begrijpt
— én AI die mij prima kan bijbenen.

Dus:
↵
�� “Ting!” — en dan met een flinke zwaai de hendel naar links trekken.

Voor een nieuw hoofdstuk, met m’n 30 jaar oude Scheidegger-diploma nog steeds in de vingers.

�� Welke les heb jij als kind met tegenzin geleerd… en blijkt nu onmisbaar?

Deze blog is eerder verschenen op mijn Linkedin op 5 augustus 2025

Blijkbaar moet ik over 2,5 jaar met pensioen!

Tue, 29 Jul 2025 14:44:58 GMT

Blijkbaar moet ik over 2,5 jaar met pensioen!

Creatief pensioen, welteverstaan.

Volgens een grafiek die nog steeds in trainingen rondgaat (gebaseerd op een onderzoek uit 1968!) ben ik tegen mijn 44e praktisch hersendood qua ideeën.

En dat terwijl de echte pensioenleeftijd alleen maar opschuift. Vergrijzing, versobering, onzekerheid…

Maar mentaal zou ik dus over 2,5 jaar moeten stoppen?

En fysiek nog 20+ jaar ‘uitzitten’ tot ik “mag” doen waar ik zin in heb?

Hoeveel mensen leven nog steeds zo: wachten op later, terwijl hun mindset allang met pensioen is?

Wie wil dat nog anno 2025?

Ik ben 41 en eerlijk gezegd… creatiever dan ooit.
Minder braaf, minder “zo hoort het”.
Ik test AI-tools, bouw systemen, leer sneller dan toen ik 20 was. Want dat kán nu gewoon.

Menselijkheid voorop, maar harder werken? Nee: slimmer. En dat vraagt creativiteit in overdrive.

Het enige wat bij mij vastroest, zijn de schroeven in mijn schutting – verkeerde soort gebruikt blijkbaar.
Mijn brein? Nog lang niet.

�� Misschien is dit wel de echte mindfuck: niet je leeftijd beperkt je, maar het idee dat je ‘klaar’ bent.

En dát is pas een slecht pensioenplan.

�� Hoe creatief voel jij je nu vergeleken met 20 jaar geleden?

Hoe ik mijn productieve dag eindigde zonder taken af… maar wél met kurkuma in mijn haar:

Sat, 19 Jul 2025 15:11:54 GMT

Hoe ik mijn productieve dag eindigde zonder taken af…

maar wél met kurkuma in mijn haar:

CapCut en Canva deden niet wat ik wilde.
Dus dacht ik: dan maar even iets anders doen.

ChatGPT kan mijn recepten beter afstemmen als ‘ie weet wat ik in huis heb.
Maar een hele voorraadlijst intypen?
Nee, bedankt.

Dus: upload foto hier, upload foto daar → en hop, mijn hele voorraadlijst netjes in Notion.
Lekker bezig, toch?

Nou… dat ging dus snel.
Maar toen zag ik al die kruidenpotjes, verstopt achter in de kast.
En dacht: dat kan beter.
Magnetische potjes gevonden → project gestart.
Oh ja, labelprinter erbij. Handig. Tot ik me bedacht:
Als straks de deksels tegelijk losgaan tijdens koken, wordt het kruiden op geur sorteren.

En toen? Te weinig potjes natuurlijk.
Google open om meer te zoeken.
Maar hé, als ik toch bezig ben… meteen ook maar een boodschappenlijst voor Duitsland (volgende maand, details ).

Resultaat:
Aanrecht vol poeders en gedroogde blaadjes.
Rood, geel, groen — alsof er een curry is geëxplodeerd.
Mijn kleren zitten onder de vegen.
En mijn haar? Ja, dat heeft ook een hintje kurkuma.
Maar hé: ik ben georganiseerd.

Is dit uitstelgedrag of gewoon functioneel plannen met een creatieve twist?
Zeg jij het maar.

Ik ben er blij mee — maar als iemand vanmiddag in mijn hoofd had kunnen kijken, was die de weg kwijt geraakt.

Wie eindigt er nog meer in een complete chaos zodra je even losgelaten wordt in je eigen huis?

Deze blog is eerder verschenen op mijn Facebook op 19 juli 2025.

Altijd al een gratis coach gewild?

Mon, 02 Jun 2025 15:00:38 GMT

�� – ��, ��

Loop jij even vast?
Weet je niet welke kant je op wil – qua werk, gezondheid, motivatie of gewoon je leven?
Dan ben ik er deze zomer voor jou.
��. ��.

Ik ben Annie. En ik weet precies hoe het voelt als je vastloopt. Niet alleen figuurlijk. Maar ��.

��

Jaren geleden werkte ik als consultant.
Ik hielp bedrijven met verandering, strategie en communicatie. Daarna werd ik zelfstandig coach.
�� … �� .

Ziekte, stress, uitval. En vervolgens: een uitkering.
Wat een tijdelijke tussenstop had moeten zijn, werd een val.

De regels in de Participatiewet deden me geen goed.
Ik kreeg een stressgerelateerde hartstilstand na een belletje met de inkomensconsulent.
Geen grap. Geen uitzondering. Gewoon een feit.

Ik raakte mijn huis kwijt. Mijn bedrijf. Mijn gezondheid. Mijn vrijheid. Alles.

��

Pas toen ik in een andere gemeente kwam, kreeg ik ademruimte.
�� . �� . �� .
Ik regelde mijn re-integratie zélf. En het werkte.

Tot iemand weer vond dat ik ‘moest meewerken’ aan de wil van De Wet.
�� . �� .

Dus doe ik het nu op mijn manier.
Ik werk een paar uur per week op een plek die echt bij mij past.
Geen uitkering. Geen bemoeizucht. Geen angst meer dat één telefoontje mijn leven op z’n kop zet.
Maar ik wil meer.

�� ?
�� .

��

Omdat ik het kan. Maar vooral omdat ik wíl.
Omdat ik nog aan het puzzelen ben:
→ Wordt het een vrouwenkracht-coachingspraktijk?
→ Iets met voeding?
→ Of toch weer zelfstandig gewichtsconsulent?

Ik weet het nog niet.
Maar ik wéét dat ik mensen help. Dat ik mensen zie.
�� .

Wat ik nu nodig heb? Meters maken. Ervaringen opdoen.
En vooral: iets doen dat klopt met wie ik ben.

��: ��

Heb jij een hulpvraag – klein of groot?
Wil je iets veranderen maar weet je niet waar te beginnen?
Ben je vrouw, moeder, partner, kind, ondernemer, werkzoekend, ziek, herstellend, zoekend?
Of weet je gewoon even niet meer hoe verder, maar voel je dat er íéts moet veranderen?

Dan mag je deze zomer gratis bij mij aankloppen.

Ben je geen minima? Dan vraag ik je om een donatie naar waarde te doen.
�� . Z�� .

��

We doen het op jouw tempo.
Niet wat ík denk dat je moet doen, maar wat jíj nodig hebt.

Ik woon in Minnertsga (Friesland), en werk 1-op-1 – gewoon bij mij thuis op de bank of aan de keukentafel.
Live of eventueel op locatie (dan vraag ik een kilometervergoeding – ik verdien nog niet genoeg helaas).

Dus: �� .

Wil je meedoen? Stuur me een berichtje.
En gun jezelf deze zomer een stap vooruit.

��,
��

Deze blog is eerder verschenen op mijn Facebook op 2 juni 2025

Vrouwen, de helft van de mensheid

Tue, 27 May 2025 14:28:10 GMT

Vrouwen, de helft van de mensheid

Opiniestuk – naar aanleiding van recente uitspraken bij Omrop Fryslân , waarin werd gesuggereerd dat vrouwen niet in de politiek thuishoren, maar thuis – om de man te ondersteunen.
Wat begon in een Friese gemeente, bleek afgelopen weekend zelfs een landelijke kwestie.

��: �� !
door Annie Zijlstra

Wat als dit niet echt over geloof gaat?
Niet over principes, maar over controle.
Over mannen die het liefst in een tijdcapsule stappen.
Terug naar toen vrouwen stil waren. En afhankelijk.
Terug naar een tijd waarin vrouwen die te veel wisten,
�� werden genoemd.

En soms voelt het alsof we daar nog steeds zijn.

In 2025.
In Fryslân.
Waar vrouwen nog steeds geweerd worden van kieslijsten.
Niet omdat ze niet capabel zijn, maar omdat ze vrouw zijn.

Dat raakt me.
Niet omdat ik verrast ben,
maar omdat het nog steeds gebeurt.

Omdat dit vrouwen reduceert tot bijzaak.
Tot decor. Tot ‘achter de schermen’.

Maar vrouwen zijn geen scherm.
Geen schaduw.
Wij zijn mensen. Met visie, stem, daadkracht.

Wij zijn geen minderheid.
Geen uitzondering.
Wij zijn de helft van de mensheid.
�� . ��.

En toch moeten we nog steeds bewijzen dat we mee mogen doen.

We kunnen een kind baren én een begroting maken.
We kunnen mantelzorger zijn én leider.
We kunnen luisteren zonder te zwijgen.
We kunnen zacht zijn zonder onderdanig te zijn.

Ik geloof in vrijheid van overtuiging.
Maar ik geloof nóg meer in het recht om mee te doen.

En het doet ertoe dat jonge meisjes vandaag lezen:
"Jij mag niet op de lijst, alleen omdat je vrouw bent."

Dat raakt verder dan politiek.
Dat raakt aan bestaansrecht.

En dit gebeurt niet alleen hier.
In Amerika verdwijnen vrouwenrechten uit wetten.
In Iran worden meisjes bedreigd omdat ze leren lezen.
En in ons eigen land blijven er deuren gesloten voor vrouwen.

Dus nee,
dit is geen keuze uit overtuiging.
Dit is een signaal. Een beperking.
Een afwijzing van vrouwelijke kracht.

En die kracht ís er.
In elke gemeenschap. In elk dorp.
Aan keukentafels, in klaslokalen, op kantoren.

En die kracht verdient géén stoel achter de schermen.
Die verdient ruimte aan tafel.

Delen mag – graag zelfs.
Voor elk meisje dat moet horen:
Jij mag alles zijn wat je maar wilt.

Liefs Annie,

Ps. Deze post is eerder verschenen als blog op Facebook op 27 mei 2025.

Meer dan 10 jaar terug stopte ik met mijn franchisebedrijf en ging verder onder mijn eigen naam.

Thu, 15 May 2025 15:15:33 GMT

Meer dan 10 jaar terug stopte ik met mijn franchisebedrijf en ging verder onder mijn eigen naam.

Maar de .nl was bezet, door een kunstenares met dezelfde naam.

Ze was al wat ouder, dus ik dacht: ik stuur een mailtje.
Hé, als je ooit gaat stoppen, mag ik – ook Annie Zijlstra – 'm dan overnemen?
Geen reactie...

Dus ik ben verder gegaan op .eu

Maar al 10 jaar kijk ik regelmatig.
En laatst… ging de website op ZWART!!!

Na wat uitzoekwerk en ChatGPT-sessies kwam ik erachter dat hij vannacht zou verlopen en vrijkomen.
Dus ik zat klaar achter de computer – maar het leek alsof een opkoper me voor was

En dat hebben we eerder gezien: die €2000 heb ik niet
En ik weiger te betalen voor mijn eigen naam

Maar met de hoop dat de vrijval nog niet verwerkt was, ben ik gewoon gaan slapen

Dus. Vanochtend meteen ingelogd bij mijn hostingpartij...
EN HET IS EEN FEIT: .nl is van mijjjjj!!!!

PS: Heb jij jezelf wel eens gegoogeld?
Ik kwam hele interessante Annie Zijlstra’s tegen.
Wat zijn wij toch tof, hihi

Deze post is eerder verschenen op mijn Facebook op 15 mei 2025

dde0c34d

Ik zat in groep 8

Ik zat in groep 8.

Blijkbaar moet ik over 2,5 jaar met pensioen!

Blijkbaar moet ik over 2,5 jaar met pensioen!

Hoe ik mijn productieve dag eindigde zonder taken af… maar wél met kurkuma in mijn haar:

Hoe ik mijn productieve dag eindigde zonder taken af…

﻿ maar wél met kurkuma in mijn haar:

Altijd al een gratis coach gewild?

Vrouwen, de helft van de mensheid

Vrouwen, de helft van de mensheid

Meer dan 10 jaar terug stopte ik met mijn franchisebedrijf en ging verder onder mijn eigen naam.

Meer dan 10 jaar terug stopte ik met mijn franchisebedrijf en ging verder onder mijn eigen naam.

maar wél met kurkuma in mijn haar: